در دورانی زندگی میکنیم که حقیقت، نه به خاطر نبودنش، بلکه به خاطر تردیدهای کاشتهشده، از دید بسیاری پنهان مانده است. شبههها در فضای مجازی مثل طوفانی از اطلاعات نادرست، باور مردم را نشانه گرفتهاند. در چنین شرایطی، «جهاد تبیین» نه فقط یک ضرورت، بلکه یک واجب عینی است؛ وظیفهای همگانی برای روشنگری و مقابله با تحریفها. اما این جهاد، بدون “ایمان” نهتنها ناتوان، بلکه گاه حتی گمراهکننده میشود.
ایمان، آن نیروی درونی است که به محتوا عمق و به کلام اعتبار میبخشد. رسانهگری که ایمان دارد، وقتی مطلبی مینویسد، روایت میکند یا ویدیویی میسازد، انگیزهاش نه فقط تولید محتوا، بلکه انجام یک تکلیف الهی است. اینجا تبیین، دیگر یک شغل یا تخصص نیست؛ یک جهاد است. جهادی که در آن، قلب و عقل باید در کنار هم عمل کنند. چراکه ایمان کور، همانقدر آسیبزاست که علم بیایمان.
امروز دشمن تلاش میکند با بمباران اطلاعاتی، اصل حقیقت را زیر سؤال ببرد. او با وارونهنمایی مفاهیم، هویت دینی و ملی ما را هدف گرفته است. اما در برابر این تهاجم، تنها کسانی میتوانند اثربخش باشند که هم باور عمیق دارند و هم توان رسانهای. اینجاست که ایمان، بهمثابه چراغی در تاریکی، مسیر را نشان میدهد. چراغی که اگر در دل رسانهگر روشن باشد، پیامش نهتنها شنیده، بلکه پذیرفته میشود.
پس باید به رسانهگران جوان، آموزش ایمانمحور داد. باید یادمان باشد که جهاد تبیین، همانقدر که نیاز به سواد رسانهای دارد، به عمق اعتقادی هم وابسته است. و این مهم، تنها با نهادینهسازی ایمان در دل فعالان فرهنگی محقق میشود. ما به رسانهگرانی نیاز داریم که قلمشان، ادامهی راه انبیاست؛ نه آنها که فقط تولید محتوا میکنند.
جهاد تبیین، بی ایمان، تنها یک سخنرانی بیروح است. اما وقتی ایمان در آن جاری باشد، میتواند نسلها را بیدار کند.
زهرا قاسمی
