داستان‌هایی از حیات وحش ایران در «انقراض»

وی ادامه داد: «انقراض» نسخه سینمایی از آن مجموعه است و نگاهی به تنوع زیستی در سراسر ایران دارد. در این مستند گونه‌هایی از سراسر ایران، از سواحل دریای خزر، جنگل‌های هیرکانی، جنگل‌های زاگرس، دشت‌های کویری و جنوبی تا عمق دریای عمان و خلیج فارس را به تصویر کشیده‌ایم. این مستند علاوه بر نگاهی دقیق بر تنوع زیستی ایران، با رویکردی نقادانه خطراتی که گونه‌ها و زیست‌بوم‌های متنوع ایران تهدید می‌کند را روایت می‌کند.

گل عبد با اشاره به شیوه روایی این مستند گفت: تلاش کردم روایت متفاوتی از این سوژه داشته باشم و تنها صرف معرفی گونه‌ها و خطرات موجود در زیست بوم‌ها نباشد، بلکه در قالب داستان‌هایی از حیات وحش، حس هم‌ذات‌پنداری مخاطب را برانگیخته کرده و او را نسبت به این خطرات آگاه کنیم. می‌خواهیم به مخاطبان بگوییم که انسان‌ها تنها ساکنان این سرزمین نیستند!

این مستندساز درباره جشنواره تلویزیونی مستند نیز بیان کرد: اولین دوره است که در این جشنواره حضور دارم اما همیشه آن را دورادور دنبال می‌کردم و فیلم‌های حاضر در جشنواره را رصد می‌کردم. یکی از موضوعاتی که در جشنواره تلویزیونی نظر مرا به خود جلب می‌کند، حضور آثاری از ژانرهای متنوع از مستندهای حیات وحش تا اجتماعی است. همین موضوع باعث ترغیب من به دیدن آثار می‌شد.

وی اضافه کرد: معتقدم فرصتی که جشنواره تلویزیونی مستند در اختیار مستندسازان می‌گذارد، می‌تواند نقطه خوبی برای دیده شدن مستندسازانی باشد که شاید خیلی امکان دیده شدن ندارند. جشنواره تلویزیونی به آنها کمک می‌کند تا کارشان توسط مخاطبان بیشتری دیده شود. در این بین مستندسازانی هم حضور دارند که شاید تاکنون فرصت نمایش اثرشان در رسانه‌ای به وسعت کل ایران را نداشتند اما اکنون این زمینه برایشان فراهم شده است تا سینمای خود، دغدغه‌هایشان در فیلمسازی و هنرشان را با بقیه به اشتراک بگذارند.

او تاکید کرد: آمارها نشان می‌دهد که متقاضیان حضور در جشنواره سال به سال بیشتر می‌شود؛ این موضوع نشان می‌دهد که جشنواره به پختگی رسیده و در کنار جشنواره‌های اصلی سینمای مستند مانند جشنواره سینما حقیقت، حرفی برای گفتن داشته باشد. مزیت جشنواره تلویزیونی مستند این است که مخاطبان بیشتری دارد و هم مستندسازان بیشتری می‌توانند در آن شرکت کنند.

انتهای پیام